മലബാർ മേഖലയിലെ മുസ്ലീം ജനവിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിൽ വളരെ പ്രചാരമുള്ള ഒരു നാടൻ കലാരൂപമാണ് കോൽക്കളി. ശാരീരികക്ഷമതയും താളബോധവും ഒത്തുചേരുന്ന ഈ കലാരൂപം പ്രധാനമായും വിവാഹങ്ങൾ, നേർച്ചകൾ, മറ്റ് ആഘോഷങ്ങൾ എന്നിവയുടെ ഭാഗമായാണ് അവതരിപ്പിക്കാറുള്ളത്.
ചെറിയ കോലുകള് രണ്ടു കയ്യാലും പിടിച്ച് വട്ടത്തില് അണി നിരക്കുന്ന പുരുഷന്മാര് താളത്തില് ചുവടു വച്ച് കോലുകള് തമ്മിലും പരസ്പരവും കൂട്ടിയടിച്ച് വട്ടം ചുറ്റുന്നതാണ് മലബാര് മേഖലയില് പ്രചാരമേറെയുള്ള കോല്ക്കളി. സാധാരണയായി 12 മുതൽ 24 വരെ പേർ അടങ്ങുന്ന ഒരു സംഘമാണ് കോൽക്കളി അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. വട്ടത്തില് ഉള്ളിലേക്കു നീങ്ങിയും പുറത്തേക്കു മാറിയും താളത്തില് ചുവടു വച്ചും, ചുറ്റിക്കറങ്ങിയും മന്ദഗതിയില് നിന്നു ധൃതഗതിയിലേക്കു വികസിക്കുന്ന നാടന് ചവിട്ടു നൃത്തമാണിത്. കളി പുരോഗമിക്കുന്നതിനനുസരിച്ചാണ് താളത്തിന്റെ വേഗത കൂടുന്നത്. കളരിപ്പയറ്റിന്റെ ചുവടു വയ്പ്പ് ശൈലി സ്വാധീനിച്ചിട്ടുള്ള കോല്ക്കളി കായിക അച്ചടക്കവും ഉത്സാഹ ഉന്മേഷവും പ്രദര്ശിപ്പിക്കുന്നു. തുറന്ന മുറ്റത്തോ, മരത്തട്ടിലോ ആണ് സമൂഹാഘോഷങ്ങള്ക്കിടയില് ഇതു അവതരിപ്പിക്കുക. ഒരു പാട്ടുകാരനും കളിയിൽ ഉണ്ടാവും.
കോൽക്കളി കേവലം ഒരു നൃത്തമല്ല, മറിച്ച് അതൊരു കായിക അഭ്യാസം കൂടിയാണ്. കളിക്കാർ ഇരുന്നും എഴുന്നേറ്റും ചാടിയും വളരെ വേഗത്തിൽ ചലിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഇതിന് വലിയ മെയ്വഴക്കം ആവശ്യമാണ്. കളരിപ്പയറ്റുമായി കോൽക്കളിക്ക് അടുത്ത ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു. പല കോൽക്കളി ചുവടുകളും കളരിയിലെ അടവുകളിൽ നിന്ന് രൂപപ്പെട്ടതാണ്.
മാപ്പിള പാട്ട് അല്ലെങ്കില് മാപ്പിള ഗീതങ്ങള് എന്നറിയപ്പെടുന്ന നാടന്പാട്ടു ശീലുകളും, പാരമ്പര്യവും മലബാറിന്റെ സ്വന്തമായ മുസ്ലീം പൈതൃകം ആണ്. അറബി, പേര്ഷ്യന് സ്വാധീനം ഉള്ക്കൊള്ളിച്ച് അറബി മലയാളത്തില് രചിച്ച ഈ പാട്ടുകളും, നാടന് ശീലുകളും പ്രേമം, ഭക്തി, അര്പ്പണം, ചരിത്രം, സാമൂഹ്യ ജീവിതം എന്നിവയുടെ ഗാഥകളാണ്.
അറബിക് താളങ്ങളും കേരളത്തിലെ നാടൻ പാട്ടുകളുടെ ശൈലിയും ചേർന്നാണ് ഇവ രൂപപ്പെട്ടത്. മാലപ്പാട്ടുകൾ എന്നത് മാപ്പിളപ്പാട്ടിലെ ഏറ്റവും പഴയ രൂപമാണ്. മാപ്പിളപ്പാട്ട് ഭക്തിയിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിനിന്നില്ല. പല കവികളും സാമൂഹിക അനാചാരങ്ങൾക്കെതിരെയും ദാരിദ്ര്യത്തിനെതിരെയും പാട്ടുകൾ രചിച്ചു. മാപ്പിളപ്പാട്ടുകളിൽ തമിഴ് പദങ്ങളും ധാരാളമായി കാണാം. ഗൾഫ് കുടിയേറ്റ കാലത്തെ മലയാളിയുടെ വിരഹവും വേദനയും ആവിഷ്കരിച്ച പാട്ടുകളും ആധുനിക കാലത്ത് എഴുതപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അറബി മലയാളം എന്ന ലിപിയിലൂടെ വളർന്നുവന്ന മാപ്പിളപ്പാട്ട്, മലയാളിയുടെ സാംസ്കാരിക ബോധത്തിന്റെ അവിഭാജ്യ ഘടകമാണ്.
കുഴല്, ചെണ്ട, ചെറിയ ചെണ്ട എന്നീ സംഗീത, വാദ്യ ഉപകരണങ്ങള് ഉപയോഗിച്ച് കേരള മുസ്ലീം സമുദായത്തിന്റെ സംഗീതരൂപമാണ് മുട്ടും വിളിയും എന്ന ചീനിമുട്ട്. അയല്ക്കൂട്ടങ്ങളില് നിന്നു സംഭാവനകള് സ്വീകരിക്കാനിറങ്ങുമ്പോഴാണ് ഇത് അവതരിപ്പിക്കുക. കേരള ക്ഷേത്രകലകളില് പ്രധാനപ്പെട്ട പഞ്ചവാദ്യത്തിന്റെ ചില സ്വഭാവങ്ങള് ഇതിനുണ്ട്. എന്നാല് ഇതിന്റെ ഉത്ഭവം, താളം എന്നിവ വ്യത്യസ്തം തന്നെ.
അറബ് രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് കേരളത്തിലെത്തിയ സംഗീത പാരമ്പര്യവും കേരളത്തിലെ തനത് വാദ്യ ശൈലികളും തമ്മിലുള്ള സംയോജനമാണ് ഈ കലാരൂപത്തിൽ കാണാൻ കഴിയുന്നത്. കർണ്ണാടക സംഗീതത്തിലെ രാഗങ്ങളോട് സാമ്യമുള്ള രീതിയിൽ ചീനി വായിക്കാറുണ്ടെങ്കിലും, ഇതിന്റെ ശൈലി ഏറെക്കുറെ തനതായ 'മാപ്പിള ഈണങ്ങളിൽ' അധിഷ്ഠിതമാണ്.
മാപ്പിള കലകളിൽ താളവാദ്യങ്ങൾക്കൊപ്പം ശ്രുതിമധുരമായ സംഗീതം പകരുന്ന ഒന്നാണ് ചീനി മുട്ട്. ഇത് കേരളത്തിലെ ഇസ്ലാമിക പാരമ്പര്യത്തിന്റെ സംഗീതമൊഴിയായി ഇന്നും നിലനിൽക്കുന്നു.
