മലബാർ മുസ്ലീം സംസ്കാരത്തിന്റെ അവിഭാജ്യ ഘടകമാണ് വൈവിധ്യമാർന്ന ആഭരണങ്ങൾ. വിവാഹങ്ങളിലും മറ്റ് ആഘോഷങ്ങളിലും വധുവിനെ അണിയിച്ചൊരുക്കുന്നതിൽ ഈ ആഭരണങ്ങൾക്ക് വലിയ പങ്കുണ്ട്. പാരമ്പര്യവും കരകൗശല വിദ്യയും ഒത്തുചേരുന്ന ഈ ആഭരണങ്ങൾ ഓരോന്നിനും പ്രത്യേക പേരും രൂപഭംഗിയുമുണ്ട്. മലബാർ മുസ്ലീം ആഭരണങ്ങൾ കൂടുതലും മഞ്ഞ സ്വർണ്ണത്തിൽ ആണ് നിർമ്മിക്കുന്നത്. പഴമയുടെയും പുതുമയുടെയും സങ്കലനം ഈ ആഭരണങ്ങളിൽ കാണാം.
മാപ്പിളമാരുടെ ആഭരണങ്ങള്ക്ക് അറബ്, പേര്ഷ്യന് സ്വാധീനമേറെയുള്ള പ്രാദേശിക മലയാളി തനിമയുടെ സങ്കര രൂപമാണ് പൊതുവേയുള്ളത്. വിവാഹം, മറ്റ് പ്രത്യേക അവസരങ്ങള് എന്നിങ്ങനെ സവിശേഷ സാഹചര്യങ്ങളില് മാത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നതുള്പ്പെടെയുള്ള ആഭരണക്കൂട്ടങ്ങള്ക്ക് വിവിധ കാലഘട്ടങ്ങളുടെ പാരമ്പര്യമുണ്ട്. പുരാതന കാലം മുതലേയുള്ള സമുദ്രവ്യാപാരം വഴി കേരളത്തിലെത്തിയ ഈ സംസ്കാരങ്ങൾ ഇവിടുത്തെ ആഭരണ നിർമ്മാണ കലയെ ആഴത്തിൽ സ്വാധീനിച്ചിട്ടുണ്ട്. പാരമ്പര്യ ആഭരണങ്ങളില് വളരെ പ്രചാരമുള്ള ചിലത് താഴെ പറയുന്നവയാണ്.
തലയിലും മുടിയിലും ഉപയോഗിക്കുന്നവ : തലൈക്കെട്ട്, നെറ്റിപ്പട്ടം, കുഴിമിന്നി, മുടിയേലസ്സ്, ചേലുതങ്കം, മൂക്കുത്തി, മട്ടി, നെറ്റികുത്തി, ചെമ്പകപ്പൂ തുടങ്ങിയവ.
മാലകളും നെക്ക്ലേസുകളും : ഇലക്കാത്താലി, പൊള്ളെമണി, മുറിയേലസ്, കൊരലാരം, മുല്ലമാല, വൈരമാല, മിന്നിമാല, രത്നമാല, ചക്കര മാല, മദിരചില്ലി, കൊത്തുമാല, രാഗമാല, പട്ടമാല, കുറവുമാല, കശക്കുമാല, മണികൊമ്പന്, ചെറുചില്ലി, മലര്മുല്ലപ്പൂമാല, പരിശു മാല.
കര്ണാഭരണങ്ങള് : മണിക്കാതില, കാതില, തോട, ചിറ്റ്, കുമ്മത്ത്, തൂക്കില, തൂക്കി, മേക്കാതില, മണിവ് കാതില, കന്തമുല്ല.
വളകളും തോടയും : ആമാടക്കൂട്ടം, തുലശ്ശേരി വള, കടകം, കണ്ണാടി വള, ഒട്ടിച്ച വള, കിലുങ്ങണ വള, ചിന്നംഒറ്റ, തരിവള, പിരിവള, തോള് വള, കുപ്പിവള, കരിവള തുടങ്ങിയവ. മോതിരങ്ങളും കാല്വിരലില് ചുറ്റുകളും സാധാരണയാണ്. കൂടാതെയാണ് അരഞ്ഞാണങ്ങള് (വെള്ളിയിലും സ്വര്ണ്ണത്തിലും), പടവില് ഒറ്റ എന്ന അരയാഭരണം, കണങ്കാലില് ധരിക്കുന്ന പാദസരങ്ങള് എന്നിവ.
പരമ്പരാഗത മാപ്പിള ആഭരണങ്ങൾ ഭൂരിഭാഗവും കൈകൊണ്ട് നിർമ്മിച്ചവയാണ് . മെഷീൻ കട്ടിംഗിനേക്കാൾ ഉപരിയായി, സ്വർണ്ണത്തകിടുകളിൽ കൊത്തുപണികൾ ചെയ്തും ഉള്ളിൽ മെഴുക് നിറച്ചും ഭാരം കുറഞ്ഞ രീതിയിലാണ് പല മാലകളും നിർമ്മിക്കുന്നത്. 'പൊള്ളമണി' പോലുള്ള വിഭവങ്ങൾ ഇതിന് ഉദാഹരണമാണ്.
മലബാറിലെ ആഭരണങ്ങളിൽ പലതും കേവലം അലങ്കാരങ്ങൾ മാത്രമല്ല. 'ഏലസ്സ്' കോർത്ത മാലകൾ (മുറിയേലസ്സ്, മുടിയേലസ്സ്) സംരക്ഷണത്തിന്റെ ഭാഗമായും വിശ്വാസത്തിന്റെ അടയാളമായും പഴയകാലത്ത് ധരിച്ചിരുന്നു. കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് നൽകുന്ന അരഞ്ഞാണങ്ങളും കൈവളകളും ഇത്തരത്തിൽ പ്രത്യേക അർത്ഥങ്ങൾ ഉള്ളവയായിരുന്നു.
സ്വർണ്ണത്തിന് പുറമെയുള്ള ലോഹങ്ങൾ
പാരമ്പര്യമായി സ്വർണ്ണത്തിനാണ് മുൻഗണനയെങ്കിലും, വെള്ളി ആഭരണങ്ങളും മാപ്പിള സംസ്കാരത്തിൽ സജീവമായിരുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് അരഞ്ഞാണങ്ങൾ, പാദസരങ്ങൾ, തണ്ട എന്നിവ വെള്ളിയിലാണ് സാധാരണയായി നിർമ്മിക്കാറുള്ളത്. ചില പുരാതന കുടുംബങ്ങളിൽ പിച്ചളയിൽ നിർമ്മിച്ച ആഭരണങ്ങളും ഉപയോഗിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു.
മുസ്ലീം പുരുഷന്മാർ സ്വർണ്ണം ധരിക്കാറില്ലെങ്കിലും, വെള്ളികൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച മോതിരങ്ങൾ ധരിക്കുന്നത് സാധാരണമാണ്. കൂടാതെ പട്ട് നൂലിൽ കോർത്ത ഏലസ്സുകളും അരയിൽ വെള്ളിയിൽ തീർത്ത അരഞ്ഞാണങ്ങളും പഴയകാലത്തെ പുരുഷന്മാർ ധരിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു.
മാപ്പിള ആഭരണങ്ങളിൽ പച്ച, ചുവപ്പ് കല്ലുകൾക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്. വിവാഹ വേളയിൽ വധു തലയിൽ ധരിക്കുന്ന ആഭരണങ്ങളിൽ ഇത്തരം കല്ലുകൾ പതിപ്പിക്കുന്നത് സാധാരണമാണ്.
