പാരമ്പര്യ വേഷങ്ങളും, ആഭരണവും അണിഞ്ഞ് മാപ്പിള സ്ത്രീ മുസ്ലീങ്ങളുടെ തനതു ഭക്ഷ്യവിഭവമായ പത്തിരി ഉണ്ടാക്കുന്നു. അരി കൊണ്ടുള്ള അതിലോലമായ പത്തിരി, ഉത്സവ, വിവാഹ വിരുന്നുകളുടെ അവിഭാജ്യ ഘടകവും, ആതിഥ്യ മര്യാദയുടെയും, പാചക പൈതൃകത്തിന്റെയും പ്രതീകവുമാണ്.
മാപ്പിള സ്ത്രീകളുടെ ഏറ്റവും തനിമയാർന്ന പാരമ്പര്യ വേഷമാണ് 'കാച്ചി'. സാധാരണ മുണ്ടുകളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, കടും നിറത്തിലുള്ള കരകളോട് കൂടിയ (പ്രത്യേകിച്ച് കറുപ്പ്, ചുവപ്പ്, നീല) തുന്നാത്ത തുണിയാണിത്. ഇതിനൊപ്പം കൈക്കുഴ വരെ നീളമുള്ള, കഴുത്തിൽ എംബ്രോയ്ഡറി ചെയ്ത 'കുപ്പായം' ധരിക്കുന്നത് മലബാറിലെ പഴയകാലത്തെ ഒരു സ്ഥിരം കാഴ്ചയായിരുന്നു.
തല മറയ്ക്കാനായി ഉപയോഗിക്കുന്ന 'തട്ടം' മാപ്പിള സ്ത്രീകളുടെ സ്വത്വത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. പണ്ട് കാലത്ത് നേർത്ത തുണികൊണ്ടുള്ള വെളുത്ത തട്ടങ്ങളായിരുന്നു പ്രചാരത്തിലുണ്ടായിരുന്നത്. മുഖം മാത്രം പുറത്തു കാണത്തക്ക രീതിയിൽ തട്ടം ചുറ്റുന്ന ശൈലി ഓരോ പ്രദേശത്തും വ്യത്യസ്തമായിരിക്കും. വിവാഹ വേളകളിൽ മുത്തുപിടിപ്പിച്ചതും സരി വർക്കുകൾ ചെയ്തതുമായ വിലകൂടിയ തട്ടങ്ങളാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്.
മാപ്പിള സ്ത്രീകൾ അണിയുന്ന ആഭരണങ്ങൾ തികച്ചും വ്യത്യസ്തമാണ്. കാതിന്റെ മുകൾഭാഗം മുതൽ താഴെ വരെ തുളയിട്ട് അണിയുന്ന 'മേലാതി' അല്ലെങ്കിൽ 'അലക്കത്ത്' (കാതില) ഏറ്റവും പ്രധാനമാണ്. കൂടാതെ, കഴുത്തിൽ അണിയുന്ന 'മിന്നീന്ന്', 'ഏലസ്സ് മാല', 'പവൻ മാല' എന്നിവയും കൈകളിൽ അണിയുന്ന കട്ടിയുള്ള 'തള'കളും അവരുടെ ആഢ്യത്തം വിളിച്ചോതുന്നു.
മാപ്പിള സ്ത്രീകളുടെ സൗന്ദര്യ സങ്കല്പങ്ങളിൽ മൈലാഞ്ചിക്ക് വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. വിവാഹങ്ങൾക്കോ പെരുന്നാൾ ആഘോഷങ്ങൾക്കോ കൈകളിൽ മൈലാഞ്ചി കൊണ്ട് സങ്കീർണ്ണമായ ഡിസൈനുകൾ ഇടുന്നത് ഒരു ആചാരമായി ഇന്നും തുടരുന്നു. ഇതിനെ ചുറ്റിപ്പറ്റി 'മൈലാഞ്ചിപ്പാട്ടുകൾ' എന്നൊരു പ്രത്യേക പാട്ടുശാഖ തന്നെ മാപ്പിളപ്പാട്ടിലുണ്ട്.
പാചകത്തിലും വസ്ത്രധാരണത്തിലും മാത്രമല്ല, വീടിനകത്തെ സാംസ്കാരികമായ അറിവുകൾ (ഉദാഹരണത്തിന് മാലപ്പാട്ടുകൾ, വായ്ത്താരികൾ) തലമുറകളിലേക്ക് കൈമാറുന്നതിൽ മാപ്പിള സ്ത്രീകൾ വലിയ പങ്ക് വഹിക്കുന്നു. ഒപ്പന പോലുള്ള കലാരൂപങ്ങളിലൂടെ തങ്ങളുടെ സന്തോഷങ്ങൾ പങ്കുവെക്കുന്ന ഒരു കൂട്ടായ സാമൂഹിക ജീവിതം അവർ നയിക്കുന്നു.
