വായ് മൊഴിയും വരമൊഴിയും
കച്ചവടവും ജനവിഭാഗങ്ങളുടെ പരസ്പരഇടപെടലുകളും എങ്ങനെയാണ് പുതിയ ഭാഷാ ഭേദങ്ങള്ക്ക് ജന്മം നല്കുന്നതെന്ന് മലബാറി വായ്മൊഴി രേഖപ്പെടുത്താന് അറബി ലിപി ഉപയോഗിച്ചതില് നിന്ന് വ്യക്തമാകും.യഥാര്ത്ഥത്തില് പ്രാദേശിക വായ്മൊഴി ഭാഷയും അറബി വാക്കുകളും തമ്മിലുള്ള ഒരു സങ്കരമാണ് അറബി മലയാളം.ഇത് എഴുതാന് അറബി ലിപിയും ഉപയോഗിച്ചുവന്നു.മലബാറിലെ മുസ്ലീങ്ങള് മതപരമായ കാര്യങ്ങള്ക്കും സാമൂഹ്യാവശ്യങ്ങള്ക്കും ഇതു ഉപയോഗിച്ചു വന്നു.ദ്രാവിഡ ഘടനയുള്ള പ്രാദേശിക ഭാഷയുടെ ഉച്ചാരണ വൈവിധ്യങ്ങള്ക്ക് ഉപയോഗപ്പെടും വിധം അറബിക് അക്ഷരങ്ങളെ പ്രയോജനപ്പെടുത്തി ഒരു ഭാഷയ്ക്ക് ലിഖിതരൂപം രൂപപ്പെടുത്തിയ അപൂര്വ്വ സംഭവമാണിത്.
നാട്ടുകാരായ രാജാക്കന്മാരും നാടുവാഴികളും കടല് വഴിയുള്ള വാണിജ്യം സാമ്പത്തിക ഭദ്രതക്കു അത്യാവശ്യമായതിനാല് അറബികളും പേര്ഷ്യക്കാരുമായി എളുപ്പം ബന്ധം സ്ഥാപിക്കുന്ന മാപ്പിള മുസ്ലീങ്ങളെ സഹിഷ്ണുതയോടെ കണ്ടു.അവരുടെ മതപരമായ പഠനങ്ങള്ക്കും ആവശ്യങ്ങള്ക്കും സാമ്പത്തിക സഹായവും നല്കി.കടല് വഴി വാണിജ്യം ഒരു കാലത്ത് അറബി, പേര്ഷ്യന് കച്ചവടക്കാരുടെ കുത്തകയായിരുന്നതിനാല് തുറമുഖങ്ങളിലെ വിനിമയ ഭാഷ എന്ന സ്ഥാനം നൂറ്റാണ്ടുകളോളം അറബിക്കിന് ലഭിച്ചു.പൊതുവര്ഷം 1600 ല് ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനി നിലവില് വന്നിട്ടും അവരുടെ ജീവനക്കാര്ക്ക് അറബിക് ഭാഷാജ്ഞാനം അവശ്യ യോഗ്യതയായി കുറേക്കാലം കൂടി തുടര്ന്നു.കച്ചവടത്തിനും വാണിജ്യത്തിനു നിര്ണ്ണായകമായ മാധ്യമം എന്ന നിലയില് നിന്ന് അറബിക്കിന് ഒരു സാംസ്കാരിക പദവിയും പതുക്കെ കൈവന്നു.
അറബിക്കിനു പുറമേ സംസ്കൃതം, പേര്ഷ്യന്, ഉറുദു, തമിഴ്, കന്നഡ ഭാഷകളില് നിന്നും അറബി മലയാളം ഒട്ടേറെ വാക്കുകള് കടം കൊണ്ടു.അറബിക്കിന്റെയും മലയാളത്തിന്റെയും സമഞ്ജസമായ സമ്മേളനത്തിലൂടെ തനിമയാര്ന്ന ഭാഷാഘടനയും വ്യാകരണ സ്വരൂപവും ഉള്ള സ്വന്തം ശൈലിയും കൈവരിച്ച സ്വതന്ത്ര ഭാഷയായി അറബി മലയാളത്തെ കാണുന്നവരുണ്ട്.എന്നാല് അറബി മലയാളം മറ്റൊരു പ്രത്യേക ഭാഷയല്ല, മലയാളത്തിന്റെ മറ്റൊരു വായ്മൊഴി പാരമ്പര്യം മാത്രമാണെന്ന് വാദിക്കുന്നവരും നിരവധിയാണ്.അറബിക് സ്വാധീനമുണ്ടെന്നു മാത്രം ഇവര് ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു.
മാനക മലയാളത്തില് നിന്നും വിഭിന്നമായി അറബി മലയാളത്തിനു പ്രത്യേക സ്വരോച്ചാരണ ശൈലികളുണ്ട്.അറബിക് വാക്കുകളുടെ ഉച്ചാരണത്തിന് മൂലരൂപവുമായി കൂടുതല് സാദൃശ്യം കാണാം.
ഇതിനോടൊപ്പം കൂടി ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട മറ്റൊരു വശം അറബി മലയാളം സാഹിത്യരംഗത്ത് ചെലുത്തിയ സ്വാധീനമാണ്.പാട്ടുകൾ, മതഗ്രന്ഥങ്ങൾ, കഥകൾ, കത്തുകൾ തുടങ്ങിയവ അറബി മലയാളത്തിൽ രചിക്കപ്പെട്ടത് അറിവിന്റെ പ്രചാരണത്തിന് വലിയ സഹായമായി.സാധാരണ ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ വായനയും എഴുത്തും വ്യാപിപ്പിക്കുന്നതിൽ ഈ ലിപി നിർണായക പങ്കുവഹിച്ചു.
അതുപോലെ തന്നെ, അറബി മലയാളം ഒരു ആശയവിനിമയ ഉപാധി മാത്രമല്ലാതെ സാമൂഹിക ഐക്യത്തിന്റെ അടയാളവുമായി.വ്യത്യസ്ത ദേശങ്ങളിൽ നിന്നെത്തിയ മുസ്ലീം വ്യാപാരികളും പ്രാദേശിക സമൂഹവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം ശക്തിപ്പെടുത്താൻ ഈ ഭാഷ സഹായിച്ചു.
കാലക്രമേണ അച്ചടിശാലകളുടെയും പ്രസാധനപ്രവർത്തനങ്ങളുടെയും വളർച്ചയോടെ അറബി മലയാളം കൂടുതൽ വ്യാപകമായി പ്രചരിച്ചു.പത്രങ്ങൾ, മതപുസ്തകങ്ങൾ, പ്രഭാഷണ കുറിപ്പുകൾ എന്നിവയുടെ പ്രസിദ്ധീകരണം ഈ ഭാഷയ്ക്ക് പുതിയ വ്യാപ്തിയും പ്രാധാന്യവും നൽകി.ഇതുവഴി അറബി മലയാളം കേരളത്തിലെ സാംസ്കാരിക ചരിത്രത്തിന്റെ അവിഭാജ്യ ഘടകമായി നിലനിന്നു.
ലിപി ഉണ്ടായതോടെ അച്ചടിയിലേയ്ക്ക് കടന്നു.അച്ചടി പ്രചാരത്തിലായത് സമൂഹത്തിൻ്റെ അറിവ് കൂടാൻ സഹയകമായി.മുമ്പ് ചിലർക്കെ മാത്രം ലഭ്യമായിരുന്ന ഗ്രന്ഥങ്ങളും അറിവും സാധാരണ ജനങ്ങളിലേക്കും എത്താൻ തുടങ്ങി.മതപാഠങ്ങൾ, ചരിത്രകഥനങ്ങൾ, നൈതിക ഉപദേശങ്ങൾ എന്നിവ അച്ചടിച്ച പുസ്തകങ്ങളായി ലഭ്യമായതോടെ വായനാശീലം ശക്തിപ്പെട്ടു.
