சமஸ்கிருதத்தில் பஞ்சகம் என்பது ஐந்து மடங்கு அல்லது ஐந்து பகுதிகளைக் கொண்டது என்பதைக் குறிக்கிறது. குருவால் இயற்றப்பட்ட ஐந்து பஞ்சகங்களில், ஜீவ காருண்ய பஞ்சகம் (உயிரினங்களிடம் கருணை காட்டுவது பற்றிய ஐந்து செய்யுள்கள்) மிகவும் குறிப்பிடத்தக்கது. இது அகிம்சையின் நல்லொழுக்கப் பண்புகளைப் போற்றும் ஒரு படைப்பாகும்.
சக உயிரினங்களின் மீதும் இயற்கையின் மீதும் கருணையை வெளிப்படுத்தும் செய்யுள் வரிகளால் நிரம்பிய ஜீவ காருண்ய பஞ்சகம், அனைத்து விஷயங்களையும் பகுத்தறிவுடன் அல்லாமல் இரக்கத்துடன் அணுக வேண்டும் என்பதை உணர்த்துகிறது.
ஸ்ரீ நாராயணரின் தத்துவத்தின் அடித்தளம் கருணையில் உறுதியாக வேரூன்றியுள்ளது. குரு ஓர் ஆசிரியராக, தர்மத்தைப் பற்றித் தொடர்ந்து சிந்திப்பதன் முக்கியத்துவத்தையும், அதைப் பின்பற்றுவதன் முக்கியத்துவத்தையும் மீண்டும் மீண்டும் வலியுறுத்தினார். அவரது உலகளாவிய கண்ணோட்டம் கடவுள், மனிதன் மற்றும் வரலாறு ஆகிய அனைத்தையும் ஒன்றிணைக்கிறது. அனைவரையும் உள்ளடக்கிய அன்பின் மூலம் சாதியின் தர்க்கத்தைக் கடந்து வருமாறு அவர் மனிதகுலத்துக்கு அழைப்பு விடுத்தார்.
சாதி என்பது என்ன? சாதிக்கும் பிறப்புக்கும் இடையே உள்ள உறவுமுறை என்ன? ‘ஒரே சாதி, ஒரே சமயம், ஒரே கடவுள்’ என்பதன் சாராம்சம் என்ன? இவ்வாறான கேள்விகளுக்குப் பதிலளிக்க ஜாதி நிர்ணயம் (சாதியைத் தீர்மானித்தல்) என்ற கவிதையை குரு இயற்றினார்.
1914-இல் இயற்றப்பட்ட இந்தப் படைப்பின் மூலம், சாதி மறுப்பு என்பது அறிவியல் சிந்தனை மற்றும் தத்துவார்த்தப் புரிதலின் விளைவாகும் என்பதை குரு நிரூபித்தார். சாதி வேறுபாடுகளின் காரணமாக கலாச்சார ரீதியாகச் சீரழிந்துகொண்டிருந்த ஒரு சமூகத்தை அறிவியல் பூர்வமான பகுத்தறிவின் மூலம் தெளிவூட்டுவதே குருவின் நோக்கமாக இருந்தது. வர்ண அமைப்பையும் சாதிய உணர்வையும் நிராகரிப்பதன் மூலம், சமத்துவம் எனும் கருத்தை நிலைநாட்ட குரு முயற்சித்துக் கொண்டிருந்தார்.
ஜாதி லக்ஷணம் (சாதியின் பண்புகள்) என்பது சகோதரன் அய்யப்பனின் கோரிக்கையின் பேரில் குருவால் எழுதப்பட்டு சகோதரன் பத்திரிகையில் வெளியிடப்பட்ட ஒரு கவிதை ஆகும். இது குருவின் சாதி மறுப்பின் பின்னணியை அறிவியல் பூர்வமாக விவரிக்கின்ற ஒரு கவிதை ஆகும். இந்தக் கவிதை 1914-ஆம் ஆண்டு இயற்றப்பட்டது.
வெறும் அறிவுரை மூலம் மட்டுமே மனிதனின் மனதிலிருந்து சாதியை ஒழித்துவிட முடியாது என்பதை உணர்ந்து, இந்தக் கவிதை சாதி தொடர்பான தவறான கருத்துகளை அறிவியல் பூர்வமாக மறுக்கிறது. மனிதகுலத்தின் குணாதிசயங்களையும், மனிதர்கள் ஏன் தொழில் மற்றும் தோலின் நிறத்தின் அடிப்படையில் தங்களைத் தாங்களே வேறுபடுத்திக்கொள்கிறார்கள் என்பதையும் குரு தர்க்க ரீதியாகப் புரிந்துகொள்ள முயற்சிக்கிறார். மனிதகுலத்தின் பொதுவான சாராம்சத்தைத் தனிப்படுத்திக் காட்ட அவர் இந்தப் படைப்பை பயன்படுத்துகிறார்.
