ஸ்ரீ நாராயண குரு சமூகச் சீர்திருத்தவாதியாக, ஆன்மிக ஆசானாக, தத்துவஞானியாக மட்டுமல்லாமல், பக்திப் பாடல்கள், தத்துவக் கவிதைகள், நீதிபோதனைச் செய்யுள்கள் உட்பட அறுபதுக்கும் மேற்பட்ட படைப்புகளை எழுதிய ஒரு சிறந்த கவிஞராகவும் திகழ்ந்தார். இந்த விரிவான இலக்கியப் படைப்புகளுக்கு மத்தியிலும் அவரது கவிதைப் பங்களிப்புகள் குறைவான புலமை சார்ந்த கவனத்தையே ஈர்த்துள்ளன; உதாரணமாக, மலையாள இலக்கிய வரலாற்றாசிரியர்கள் அவரது கவிதையைப் பெரும்பாலும் காணத் தவறிவிட்டனர். குருவின் கவிதைப் பயணத்தை ”ஓர் அனுபவம்” என டாக்டர். எம். லீலாவதி வர்ணித்திருந்தாலும், சில வாழ்க்கை வரலாற்றாசிரியர்கள் அவரது இலக்கியப் பங்களிப்புகளை மதிப்பிட முயற்சித்திருந்தாலும், பெரும்பாலான பகுப்பாய்வுகள் கவிஞர் குமாரன் ஆசான் மீது அவர் ஏற்படுத்திய தாக்கத்திலேயே கவனம் செலுத்துகின்றன. ஆயினும், நாராயண குருவின் முழுப் படைப்புகளையும் உன்னிப்பாக மதிப்பிட்ட ஒரு வாழ்க்கை வரலாற்றாசிரியராக டாக்டர். டி. பாஸ்கரன் தனித்து நிற்கிறார்.
ஸ்ரீ நாராயண குரு தனது கவிதைகளில் நாட்டுப்புறப் பாடல்கள் (பாட்டு பாரம்பரியம்), துதிப்பாடல்கள் (ஸ்தோத்ர பாரம்பரியம்), தத்துவம் (தார்ஷனிகா பாரம்பரியம்) ஆகியவற்றின் பாரம்பரியங்களைத் திறமையாகக் கலந்து மலையாள இலக்கியத்தில் ஒரு தனித்துவமான கவிதைப் பாணியை உருவாக்கினார். அவரது கவிதை திராவிடத் தாளங்களையும், தெளிவான மலையாளத்தையும், சமஸ்கிருதத்தின் நேர்த்தியையும் செம்மையாக ஒருங்கிணைக்கிறது.
அவரது கவிதைப் படைப்புகளில் பக்திப் பாடல்கள், தத்துவப் படைப்புகள், நன்னெறிப் படைப்புகள், உரைநடைப் படைப்புகள் மற்றும் மொழிபெயர்ப்புகள் ஆகியவை அடங்கும்..
ஸ்ரீ நாராயண குரு இயல்பாகவே கவித் திறனையும் தத்துவ ஞானத்தையும் ஒருங்கே பெற்றிருந்தார். பொதுவாக, பக்தி என்பது ஒரு துதிப்பாடலின் அடிப்படை உணர்ச்சியாக விளங்குகிறது. கடவுள் மீது வைத்திருக்கும் அன்பே பக்தி எனப்படுகிறது. துதிப்பாடல்களின் உளவியல் அம்சம் என்பது ஒலியைத் திரும்பத் திரும்ப உச்சரிப்பதன் மூலம் மனம் அடையும் ஒருமுகப்பட்ட நிலையே ஆகும். அவரது படைப்புகள் வேதாந்த நூல்களின் ஆழத்துடனும், சுய அனுபவத்தின் மேன்மையுடனும் சமமாக ஒத்துப் போகின்றன. அவரது கவிதைப் பயணத்தின் ஆரம்பக் கட்டம் துதிப்பாடல்கள் எழுதுவதற்கே அர்ப்பணிக்கப்பட்டிருந்தது.
இந்தத் துதிப்பாடல்கள் கணிசமான இலக்கிய மற்றும் வரலாற்று மதிப்பைப் பெற்றுள்ளன. பெரும்பாலும் வழிபாடு செய்யத் தடை விதிக்கப்பட்டிருந்த ஒரு சமூகத்தினருக்குக் கடவுள் வழிபாட்டை எளிதில் அணுகக்கூடியதாக குரு மாற்றினார். முக்தியின் மந்திரங்களாக மாறிய துதிப்பாடல்களை அவர்களுக்கு வழங்கினார். ஸ்ரீ வாசுதேவாஷ்டகம் மற்றும் விஷ்ண்வஷ்டகம் உள்ளிட்ட அவரது முதலாவது துதிப்பாடல்கள், விஷ்ணுவைத் தனது இஷ்ட தெய்வமாக அவர் வழிபட்ட காலத்தில், வாரணப்பள்ளியில் அவர் மாணவராக இருந்த காலத்தில் இயற்றப்பட்டதாகக் கருதப்படுகின்றன.
துதிப்பாடல் இயற்று பணியின் இரண்டாவது கட்டம் அவரது அவதூதக் காலத்துடன் ஒத்துப்போனது. இந்தக் கட்டம் அமைதியற்ற பயணமும் தனிமையான தியானமும் நிறைந்ததாகக் காணப்பட்டது. இந்தக் காலகட்டத்தில், குருவின் வழிபாட்டுக் கருத்து வைணவத் துதிப்பாடல்களில் இருந்து சைவத் துதிப்பாடல்களுக்கு மாறியது. தமிழ் இலக்கியத்தில் அவருக்கு இருந்த அறிவும், சட்டம்பி சுவாமிகளுடனும் தைக்காடு அய்யாவு சுவாமிகளுடனும் அவர் கொண்டிருந்த நெருங்கிய தொடர்புகளும் அவரது துதிப்பாடல் படைப்புகளின் பரிணாம வளர்ச்சியில் கணிசமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தின.
குரு தாய்மொழியில் இயற்றிய துதிப்பாடல்கள் புரட்சிகரமானவையாக இருந்தன, அவை மலையாளத்தில் துதிப்பாடல்கள் இயற்றப்படுவதன் போக்கையே மாற்றியமைத்தன. வெண்மணி மரபில் காணப்படுகின்ற, பெரும்பாலும் காதல் உணர்வுகள் கலந்த பக்தியைத் தூய்மைப்படுத்துவதில் அவை முக்கியப் பங்கு வகித்தன. இந்த இரண்டாம் கட்டத் துதிப்பாடல்கள் குருவின் தனித்துவமான சாராம்சத்தால் ஆழமாக ஊறிக் கலந்திருந்தன.
வழிபாட்டு நடைமுறைகளும் சிலைகளும் மாறியதால், புதிய துதிப்பாடல்களுக்கான தேவை அதிகரித்தது. தனது மூன்றாம் கட்டத்தில், கோயில் பிரதிஷ்டைகளுக்கென்றே பிரத்தியேகமான துதிப்பாடல்களை குரு இயற்றினார், சம்பந்தப்பட்ட தெய்வங்களைப் புகழ்ந்து பாடும் கவிதைகளை வழங்கினார்.
ஆயினும், கோயில் பிரதிஷ்டைகள் எதிர்பார்த்த சமூக மாற்றத்தை ஏற்படுத்தவில்லை என்பதை குரு உணர்ந்தபோது, அவர் படிப்படியாக துதிப்பாடல்கள் இயற்றுவதிலிருந்து விலகிக்கொண்டார். நான்காம் கட்டத்தில் அவர் பாரம்பரியப் பாடல் இயற்றும் முறைகளிலிருந்து விலகி ஒரு சுதந்திரமான பாணியைக் கடைப்பிடிக்கத் தொடங்கினார். குருவின் துதிப்பாடல்களின் நடையிலும் பாணியிலும் ஏற்பட்ட இந்தப் பரிணாம வளர்ச்சி, இறுதியில் பல ஆண்டுகளாக அவரது தத்துவச் சிந்தனையில் ஏற்பட்ட ஆழமான மாற்றங்களைப் பிரதிபலிக்கிறது. மொழி அடிப்படையில், அவரது துதிப்பாடல்களை சமஸ்கிருதம், தமிழ் மற்றும் வட்டார மொழிப் படைப்புகள் எனப் பரவலாக வகைப்படுத்தலாம்.
