பல்வேறு சமூகங்களில் பின்பற்றப்பட்ட பல பழக்கவழக்கங்கள் பெண்களுடன் தொடர்புடையவையாக இருந்தன. இந்தக் கொண்டாட்டங்களில் ஒன்று, ஒரு பெண் பருவமடையும்போது விமரிசையாக நடத்தப்படும் திரண்டு குளி சடங்கு ஆகும். இந்தச் சடங்குகள் அதிக செலவு கொண்டவையாக இருந்ததால் ஏழைகள் அவற்றை நடத்துவதற்குச் சிரமப்பட்டனர். அது, ஒரு பெண்ணின் உடலளவிலும் மனதளவிலும் தனிப்பட்ட முறையில் ஏற்படும் மாற்றங்களை ஒரு பொதுக் கொண்டாட்டமாக மாற்றியதால் அவர்களின் தனியுரிமை அழிக்கப்பட்டது. ஞானி குருவால் இந்தப் பழக்கத்துக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்க முடிந்தது. அத்தகைய தேவையற்ற, காலாவதியான பழக்கவழக்கங்களை முடிவுக்குக் கொண்டுவருமாறு அவர் தனது சமூக உறுப்பினர்களைக் கேட்டுக்கொண்டார்.
ஈழவ சமூகத்தில் மேலோங்கிக் காணப்பட்ட புளிக்குடி (புளித் தண்ணீர் குடிக்கும் சடங்கு), ஒரு பெண்ணின் கர்ப்பம் தொடர்பான ஒரு சடங்கு ஆகும். அந்தச் சடங்கின்படி, ஒரு கர்ப்பிணிப் பெண் தனது ஏழாவது மாதத்தில், தன் கணவரின் குவிந்த கைகளில் ஊற்றப்பட்ட சிறப்பாகத் தயாரிக்கப்பட்ட புளித் தண்ணீரைக் குடிக்க வேண்டும். இந்தச் சடங்கு மிகுந்த ஆடம்பரத்துடன் கொண்டாடப்பட்டது.
இத்தகைய சடங்குகள் பொருளாதாரத்தில் பின்தங்கிய மக்களை ஏழைகளாக்குவதற்கு மட்டுமே உதவுகின்றன என்பதை குரு புரிந்துகொண்டார். சமூகத்தில் உள்ள செல்வந்தர்களுக்கு இந்த வழக்கங்கள் தங்கள் ஆடம்பரத்தைக் காண்பிப்பதற்கான ஒரு வாய்ப்பாக மட்டுமே இருந்தன. இந்தச் சடங்குகளுக்குப் பின்னால் எந்த அறிவியல் தர்க்கமும் இல்லை, அவற்றை நிறுத்துவதற்கு குரு தீவிர முயற்சி மேற்கொண்டார். மக்களிடம் நிலவிய அறியாமையே இந்த நடைமுறைகளின் அடிப்படைக் காரணம் என்பதை உணர்ந்த குரு, கல்விக்கு மிகுந்த முக்கியத்துவம் அளித்தார். மக்கள் அறிவு பெறுவதன் மூலம் மட்டுமே இந்த நடைமுறைகளை முறியடிக்க முடியும் என்பதை அவர் உணர்ந்தார். அதனால் தான் அவர் கல்வி மூலம் அறியாமையில் இருந்து விடுபட அவர்களுக்கு அழைப்பு விடுத்தார்.
அருவிப்புரத்தில் நடைபெற்ற பிரதிஷ்டை விழா, தர்மம் (நீதி) என்பது ஒரு பொது உரிமை என்ற உணர்வைக் கேரள மக்களிடையே ஏற்படுத்தியது. 1888-இல் நாராயண குருவால் சிவலிங்கம் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்ட இந்த முக்கிய நிகழ்வு, கேரளாவின் சமூக வரலாற்றில் குறிப்பிடத்தக்க மாற்றத்துக்கான விடியலைக் குறித்தது. ஆயினும், பிராமணர் அல்லாத ஒருவர் புரோகிதக் கடமைகளைச் செய்வதற்கு உயர் சாதித் தலைவர்கள் கடும் எதிர்ப்புத் தெரிவித்தனர். இது குருவின் பகுத்தறிவுச் சிந்தனைகளுக்கும் விளக்கங்களுக்கும் பெரும் சவாலாக இருந்தது.
சிவ பிரதிஷ்டையைத் தொடர்ந்து, சுப தினத்தின் இறந்தவர்களைக் கௌரவிப்பதற்கான (பலிகர்மா) ஏற்பாடுகளைப் பற்றி விவாதிப்பதற்காக கர்கிடக வாவு (மலையாள மாதமாகிய கர்கிடக மாதத்தில் அமாவாசை நாளன்று) அன்று அருவிப்புரத்தில் ஒரு கூட்டம் நடத்தப்பட்டது. இந்தக் கூட்டம் வாவூட்ட் யோகம் என அழைக்கப்பட்டது. அடுத்த அமாவாசை தினத்தன்று அது க்ஷேத்ர யோகம் (கோயில் சங்கம்) எனப் பெயர் மாற்றப்பட்டது. கோயில் விவகாரங்களை நிர்வகிப்பதற்கு அப்பாற்பட்டு, சமூகத்தின் பின்தங்கிய பிரிவினரை மேம்படுத்துவதற்கான உத்திகளையும் க்ஷேத்ர யோகத்தின் செயல்திட்டம் உள்ளடக்கியிருந்தது. SNDP யோகத்தின் செயல்பாடுகள் சமூகத்தின் மாற்றத்திற்குப் பெரிதும் பயனளிப்பதாக இருக்கும் என்று குரு உறுதியாக நம்பினார். நிறுவனத்தின் முயற்சிகள் எவ்வாறு சமூக முன்னேற்றத்துக்கு உந்துசக்தியாக விளங்க முடியும் என்பதற்கு அவர் தலைமை தாங்கிய அமைப்புகள் சிறந்த எடுத்துக்காட்டுகளாகத் திகழ்கின்றன.
