தமிழ்நாட்டில் நாகர்கோயிலில் இருந்து கன்னியாகுமரி செல்லும் வழியில் உள்ள முக்கிய நகரான கோட்டார், ஒரு காலத்தில் அங்கு வசிக்கும் மக்களிடையே மேலோங்கியிருந்த மூடநம்பிக்கைகளுக்குப் பெயர் பெற்றதாக இருந்தது. காஞ்சிபுரத்தைச் சேர்ந்த மகாலிங்க சுவாமிகளின் சமாதி (கல்லறை) அவர்களுடைய உள்ளூர் நம்பிக்கைகளின் மையமாக விளங்கியது, அது தெருவிலேயே அமைந்துள்ள ஒரு புனிதத் தலமாகப் போற்றப்பட்டது. உள்ளூர் மக்கள் தாங்கள் அறுவடை செய்த பழங்கள், மதுபானம், இறைச்சி ஆகியவற்றை இந்தச் சமாதியில் படைத்து வழிபடுவது வழக்கம். அவர்களின் வழிபாடு மாடன் மற்றும் மருதா என அழைக்கப்படும் களிமன் தெய்வங்கள் வரை நீடித்தது, மாடன் துள்ளல் மற்றும் மருதத் துள்ளல் போன்ற சடங்குகளும் தவறாமல் நிகழ்த்தப்பட்டன.
இந்த ஆரம்பகால வழிபாட்டு முறைகளைத் தலையிட்டு நிறுத்திய நாராயண குரு, சாத்வீக (தூய்மையான, நல்லொழுக்கமுள்ள) நடைமுறைகளை நோக்கி சமூகத்தை வழிநடத்தினார். குருவின் அடுத்தடுத்த கணபதி பிரதிஷ்டை மூலம், கோட்டார் பகுதி ஆழ்ந்த மாற்றத்தை அனுபவித்தது, ஆன்மிக வாழ்க்கையின் புதிய வழிமுறையைப் பெற்றது. இந்த முக்கியத்துவம் வாய்ந்த பிரதிஷ்டையைத் தொடர்ந்து, விநாயகாஷ்டகம் என்ற துதிப்பாடலை குரு இயற்றினார்.
ஸ்ரீ சங்கரர் அவதரித்த புனிதத் தலமாகிய காலடிக்கு அருகில் உள்ள ஆலுவாவில், 1912-ஆம் ஆண்டில் நாராயண குரு அத்வைத ஆசிரமத்தை நிறுவினார். இந்த ஆசிரமம் முனிவர்களின் ஆன்மிகப் பயிற்சிக்கான குறிப்பிடத்தக்க புனிதத் தலமாகவும், அத்வைத ஞானிகளுக்கு (இருமையின்மைத் தத்துவத்தை வாழ்க்கையில் கடைப்பிடிக்கும் துறவிகளுக்கு) ஓர் உறைவிடமாகவும் திகழ்கிறது. குருவின் அனைத்து நடவடிக்கைகளும் இந்த இருமையின்மைத் தத்துவத்தின் முத்திரையால் ஆழமாகப் பொறிக்கப்பட்டுள்ளன; ஆலுவாவில் உள்ள அத்வைத ஆசிரமத்தை தனது அத்வைதத் தத்துவத்தின் வாழும் சின்னமாக அவர் மாற்றினார்.
இந்த ஆசிரமத்தின் ஓர் இன்றியமையாத பகுதியாக குருவால் தொடங்கப்பட்ட சமஸ்கிருதப் பாடசாலை இருந்தது. அங்கு பிரம்மச்சாரிகள் சமஸ்கிருதம், ஆங்கிலம் மற்றும் பிற துறைகளின் கல்விக்காகத் தங்களை அர்ப்பணித்துக்கொண்டனர். குரு இந்த நிறுவனத்தை பொது நலனுக்காக வழிகாட்டும் ஒரு விளக்காகவும், சாதி சமய வேறுபாடின்றி அனைவருக்கும் திறந்திருக்கும் ஓர் இடமாகவும் கற்பனை செய்தார்.
நல்லொழுக்கமுள்ள நடத்தையைப் பேணி வளர்த்தல், சமத்துவத்தை மேம்படுத்துதல், கல்வியை முன்னேற்றுதல், ஏழைகளுக்கு உதவுதல் ஆகியவை அந்த நிறுவனத்தின் முக்கிய நோக்கங்களாக இருந்தன. இந்தத் தொலைநோக்குப் பார்வைக்குச் சான்றாக, 1924-ஆம் ஆண்டில் இங்குக் கூட்டப்பட்ட வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க சர்வசமய மாநாடு அமைந்தது. இந்த முன்னோடி மாநாட்டின் மூலம், அனைத்து சமயங்களையும் சமூக நிலைகளையும் சேர்ந்த மக்கள் அன்பையும் ஆன்மிக அறிவையும் பகிர்ந்துகொள்வதற்காக ஒன்றுகூடும் குருவின் புரட்சிகரமான கருத்து செயல்வடிவம் பெற்றது. சிகாகோவில் உலகச் சமயங்களின் பாராளுமன்றம் தொடங்கிய பிறகு இந்தியாவில் நடைபெறும் முதல் மாநாடு என்ற பெருமையை இது பெறுகின்றது. குருவின் அறிவுறுத்தல்களின்படி, ’வாதிட்டு வெற்றி பெறுவதற்காக அல்ல, அறிந்துகொண்டு தெரிவிப்பதற்காகவே’, என்ற ஆழமான முழக்கம் அதன் பிரதான நுழைவாயிலில் பொறிக்கப்பட்டது.
