ஸ்ரீகண்டேஸ்வரர் கோயில் கோழிக்கோடு மாநகராட்சி மைதானத்திற்கு அருகில் அமைந்துள்ளது. குருவின் சீடர் சைதன்ய சுவாமிகளின் முன்னிலையில் நடைபெற்ற ஒரு கூட்டத்தின்போது, ஒரு கோயில் கட்ட வேண்டியதன் அவசியம் குறித்துப் பேசப்பட்டது. சைதன்ய சுவாமிகள் தானே ஷடாதார (ஆறு ஆதாரங்கள்) பிரதிஷ்டையை நிகழ்த்தினார். இந்தக் கருத்து மனித உடலில் உள்ள சக்கரங்களை ஆறு உணர்வு நிலைகளுடன் இணைக்கிறது.
குரு அங்கிருந்து பெற்ற சிவலிங்கத்தை கோயிலின் குளத்திற்குள் நிறுவி, பின்னர் அதற்கு ஸ்ரீகண்டேஸ்வரர் என்று பெயரிட்டார். குருவின் வழிகாட்டுதலின் அடிப்படையில், பழனி முருகன் கோயிலின் மாதிரியில் அங்கு ஒரு கோயில் கட்டப்பட்டது. மலபாரில் அரிதாகக் காணப்படும் ஒரு பாணியில், நான்கு புறமும் நீரால் சூழப்பட்ட மண்டபத்துடன் கூடிய பெரிய குளம் ஒன்று கட்டடக்கலையில் சேர்க்கப்பட்டது.
திருவனந்தபுரம் மாவட்டத்தில் உள்ள வர்கலா, குருதேவரின் போதனைகளைப் பரப்புவதில் புகழ்பெற்ற ஒரு முக்கியக் கலாச்சார மையமாகத் திகழ்கிறது. வர்க்கலா சுரங்கப் பாதையின் கிழக்கே உள்ள மலைக்கு நாராயண குருவே ‘சிவகிரி’ எனப் பெயரிட்டார். சிவகிரிக்குள், அறிவின் தெய்வத்துக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட கோயில் சாரதா மடம் எனப்படுகிறது, இது அவரது மற்ற அனைத்துப் பிரதிஷ்டைகளில் இருந்து முற்றிலும் வேறுபட்டதாகும். இங்கே, வழிபாட்டில் மிகவும் செம்மையான அணுகுமுறையைக் காண்கிறோம். 1912-இல் நிகழ்த்தப்பட்ட சாரதா பிரதிஷ்டையானது முக்கியமாக குருவின் பிரதிஷ்டை நடவடிக்கைகளின் இரண்டாம் கட்டத்தின் தொடக்கத்தைக் குறிப்பிடுவதாக இருந்தது.
அந்தக் காலக் கோயில்களில் நிலவிய தாந்த்ரீக சடங்குகளுக்கு முற்றிலும் மாறாக, பாரம்பரியக் காணிக்கைகள், ஆடம்பர ஊர்வலங்கள், பிரம்மாண்டத் திருவிழாக்கள் ஆகியவற்றை சாரதா மடம் கவனமாகத் தவிர்த்தது. அதற்குப் பதிலாக, தாமரை மலரின் மீது அமர்ந்திருக்கும் அறிவுக் கடவுளின் அடையாள உருவம் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டிருந்தது. குறிப்பாக, S.N.D.P.-இன் ஒன்பதாவது ஆண்டுவிழாவும் சாரதா பிரதிஷ்டையும் ஒருசேர, ஒரே விழாவாக நடந்தன.
சாரதா பிரதிஷ்டை தொடர்பாக, ஜனனி நவரத்ன மஞ்சரி என்ற ஆழ்ந்த துதிப்பாடலை குரு இயற்றினார். சாரதா மடத்தின் கட்டுமானத்தைத் தொடங்குவதற்கு முன், குரு உலகெங்கிலும் உள்ள ஏராளமான கோயில்களின் படங்களை நுணுக்கமாக ஆராய்ந்தார். இறுதியில் அவர், தனது மடத்தின் கட்டடக்கலைக்கான ஆதார வடிவமாக கான்ஸ்டான்டிநோபிளில் உள்ள கோயிலைத் தேர்ந்தெடுத்தார். அதன் அடிப்படையில் வடிவமைக்கப்பட்ட சாரதா கோயில் அதிக வெளிச்சமும் காற்றோட்டமும் இருக்கும்படி சிந்தித்து வடிவமைக்கப்பட்ட பல வண்ணக் கண்ணாடிப் பலகங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட எண்கோண மண்டபமாக அமைந்தது. கருவறை இருட்டாக இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை என குரு திட்டவட்டமாகக் கூறினார். அதற்குப் பதிலாக, போதுமான வெளிச்சமும் காற்றோட்டமும் கிடைப்பதை உறுதிசெய்ய அனைத்துப் பக்கங்களிலும் சன்னல்கள் இருக்க வேண்டும் என அவர் வலியுறுத்தினார்.
சாரதா பிரதிஷ்டையைத் தொடர்ந்து, கோயில் பற்றிய கருத்து தொடர்பான குருவின் கண்ணோட்டத்தில் ஒரு குறிப்பிடத்தக்க மாற்றம் ஏற்பட்டது தெள்ளத் தெளிவாகத் தெரிந்தது. சாரதா மடம், பக்தர்கள் துதிப்பாடல்களைப் பாடுவதற்கும் தியானம் செய்வதற்கும் வசதியாக தனித்துவமான முறையில் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது. உண்மையில், ‘அறிவே கடவுள்’ என்ற தத்துவத்தின் நடைமுறை வடிவம் சாரதா பிரதிஷ்டையில் அதன் இறுதிநிலை வெளிப்பாட்டைக் காண்கிறது.
